Πέμπτη, 29 Νοεμβρίου 2012

αναπορία

τι κυκλοφορεί εκεί έξω,αν όχι μελαγχολία ;
τι είναι όμως;
τη λες σύγχυση κι ανθρώπινη συσκευασία,
μπέρδεμα σε τεμάχια κι επιφύλαξη στη σάρκα μέσα ποτισμένη.
σε ποιον να πιστέψεις,
γιατί να το κάνεις,για πόσο καιρό
για πόσες ημέρες και νύχτες
τι να εμπιστευτείς,
τι να δώσεις και τι να πάρεις.
θέλεις να πάρεις;
έτσι σε γέννησαν , με χέρι απλωμένο και νηστικά αισθήματα;
αν δώσεις είσαι εξ αρχής νικητής
ακόμα και αφελής,τέτοιος είσαι.

αν αρνηθείς,
πορεύεσαι και αρνείσαι
αρνείσαι και πορεύεσαι.
ανάπηρος κι ας έχεις χέρια - πόδια και μιλιά,
με τη μονότονή σου εκδίκηση πώς να τα βάλω;

από τα λίγα μόνο ξέρω
κι όποιος δίνει, ξέρει τι κάνει.
κι ας μην πάρει αντάλλαγμα
αυτό που μέσα του σκάλισε,κάποτε θα καρπίσει.
στο επόμενο δόσιμο.

* δεν τη χωρά ο νους μου τόση άρνηση προθέσεων.
ακόμα κι αν αύριο ο ουρανός πέσει να μας πλακώσει,
χαίρομαι που με το αύριο όνειρα πολλά μας χωρίζουν. 

Κυριακή, 25 Νοεμβρίου 2012

να μην και πότε

κόσμος πολύς στην ίδια αίθουσα να περιμένει,
να μην ξέρει τι, 
κάποιος πάντα κάτι περιμένει σαν πιστός ή άπιστος φύλακας
και έχει να λέει ιστορίες 
και έχει αυτί να τις ακούει μοναχός του
κι ήταν που λες...κι ήμουν που λες...
και όμως τίποτα δε λες.
κόσμος πολύς στην ίδια αίθουσα
με συγχωρείς που θέλω να περάσω, από μικρός ήμουν λιγάκι αγοραφοβικός
και μελλοντοφοβικός να σου προσθέσω
να μη μου λες για το αύριο, πειράζει;
να ζω μόνο το σήμερα,πειράζει;
να'χω τις έννοιες μου, τα πρέπει μου, τα λάθη μου, τα πάθη μου,
τις λύπες μου κι εγώ και τα ξενύχτια μου
να τα'χω όλα σπίτι , στο μυαλό μου κλειδωμένα
έχω κι εγώ μερίδιο στα σύννεφα τα γκρίζα, στα δακρύβρεχτα
στις συμφορές και στα γαμώ το κερατό μου
κι όμως τα 'χω δικά μου
όχι από έλλειψη εμπιστοσύνης 
υπάρχουν άνθρωποι , υπάρχουν φίλοι , υπάρχουν αγκαλιές
γιατί να πρέπει να υπάρχουν και μεγάφωνα;
να μη γκρινιάξω μαζί σου, πειράζει; 
να μη σε δικιολογήσω, πειράζει;
όχι από κακία, μα το αντίθετο, θέλω να σε δω να αναπνέεις 
κάποιος πάντα κάτι βρίσκει να αναπνέει
και μες στην αίθουσα ακόμα,αυτή της  αναμονής .

λένα πλάτωνος / σαβίνα γιαννάτου - αίθουσα αναμονής 

Σάββατο, 24 Νοεμβρίου 2012

τα ανήσυχα βράδια (9)

ανήσυχα γιατί ... δεν έχει γιατί. ανήσυχα τα βαπτίσαμε κι αυτά λεπτό δεν αντέδρασαν , άρα περί ανήσυχων βραδιών επρόκειτο εντέλει. απ'αυτά που περνούν μπροστά σου αστραπιαία κι απομένεις να κοιτάς τη σκόνη που σήκωσαν στο πέρασμά τους. η σκόνη αποκάλυψε τα παρακάτω άσματα : 

Will you Still love me tomorrow - The Shirelles / Ray Charles - Mess Around / Astrub Gilberto - Black Magic / Nat King Cole -  Quizas Quizas Quizas / Αλέκα Κανελλίδου - Μελαγχολία / Nina Simone - I put a spell on you / The Heavy - Be mine / Amy Winehouse - Valerie / Aretha Franklin - I say a little prayer / Stevie Wonder - Bang Bang / Φοίβος Δεληβοριάς - Καταφύγιο / Billie Holiday - All or nothing at all / Dinah Washington - Cry me a River / Lolek - A valse of True Romance / Sam Cooke - Cupid / Erma Franklin - Piece of my heart / Noora Noor - Forget What i said / Michael Buble - Dream a little dream of me / Ella Fitzgerald - Fever / China Moses - Mad about the Boy / Nατάσσα Μποφίλιου - Η καρδιά πονάει όταν ψηλώνει / The Beatles - Something / Norah Jones - Thinking about you / Bryn Christopher -  Fearless / Al Wilson - The snake / The supremes - You can't hurry Love / Roy Orbison - Pretty Woman / Μαριέττα Φαφούτη - Morricone / Λένα Πλάτωνος - Πτήση 201 / The Pierces - Kissing you Goodbye / Jack White - I'm Shakin' / Marvin Gaye - Mercy Mercy me / The Raveonettes - The enemy / Shirley Bassey - Get the Party Started  

 
το επόμενο ραντεβού είναι ήδη πιο κοντά / Σάββατο 01/12
sUrE AboUt nOw / CliPaRtrAdio.Gr / 18.00 - 20.00

Κυριακή, 18 Νοεμβρίου 2012

ο φόβος φυλάει τα έρμα;

Η μέρα η χθεσινή ήταν επέτειος . Και σαν επέτειος γιορτάζεται. Χωρίς τυμπανοκρουσίες, παρελάσεις ή εμβατήρια. Γιορτάζεται σιωπηλά, με πορείες και σχολικές εκδηλώσεις. Η μέρα η χθεσινή όμως ήταν διαφορετική. 

Στο σχολείο, όταν αναφερόμαστε σε μία επέτειο, σε ένα γεγονός, έχουμε πάντα την επιφύλαξη πως δε θα γίνουμε αντιληπτοί σε μια μερίδα ανθρώπων που δεν το γνώρισαν, δεν άκουσαν για αυτό και αυτομάτως να χάσουμε το ενδιαφέρον τους. Στο κάτω κάτω ούτε εμείς τα γνωρίσαμε, κοινωνοί γινόμαστε μέσα από ξένων μαρτυρίες, αγώνες άλλων οικειοποιούμαστε και αναλύουμε. Τα παιδιά έχουν το δίκιο με το μέρος τους, θα ήταν δικαιολογημένα να μην καταλαβαίνουν. Δεν μπορούν να μπουν στη θέση άλλων χρονικών στιγμών εύκολα, μόνο λίγο να σκεφτούν. λίγο να υποθέσουν. 

Τα παιδιά όμως δεν είναι το πρόβλημα. Καταλαβαίνουν πολλά παραπάνω απ'ότι νομίζουμε και μας εκπλήσσουν. Λίγες μέρες πριν στο σχολείο μου, στις πρώτες συζητήσεις περί φασισμού τα παιδιά είχαν έτοιμα, δικά τους παραδείγματα να με αποστομώσουν. Ναι, φασισμός είναι να φοβάσαι να μιλήσεις, να κινηθείς, να δουλέψεις, να βγεις από το σπίτι σου. Φασισμός είναι να επιλέγουν για σένα, να αγοράζουν και να πουλούν για σένα, να χρεώνουν και να ξεπληρώνουν για σένα. Δεν είναι κάτι που η ιστορία κλείδωσε καλά μέσα της, το άφησε με αντικλείδια να μπαινοβγαίνει. Το στήσιμο της γιορτής επομένως ήταν το εύκολο μέρος της υπόθεσης.

Το δύσκολο μέρος είναι αλλού . Σ'αυτούς που αμφισβητούν τη σημασία της ημέρας παγκόσμιων πολέμων , εμφυλίων , μαχών και συρράξεων μόνο και μόνο επειδή ανήκουν στο παρελθόν, σ'ένα απώτερο παρελθόν που δεν έχουμε πρόσβαση , που δε μας αφορά, που δε θα το δούμε μπροστά μας κι άρα ο χρόνος που περνά το εξισώνει με το ασήμαντο, δεν μπορούμε να αποδείξουμε ότι υπήρξε, ότι μας νοιάζει, ότι έπαιξε ρόλο στη διαμόρφωση του συλλογικού μας ιστορικού ασυνείδητου. Και το αμαυρώνουν. Το ακυρώνουν. Φυσικά και υπήρξαν νεκροί.  Οι γονείς που διαμαρτύρονται και ζητούν να μη γίνει γιορτή ξέρουν καλά που στοχεύουν. Στον φόβο μας.

Στον φόβο μήπως και υψωθεί γροθιά απεναντί μας. Στον φόβο τι θα πει η κοινωνία, μη χάσουμε τη δουλειά μας προκαλώντας όπως παρολίγο να πάθει εκείνη η νηπιαγωγός σ'εκείνο το νησί, μη χάσουμε τον λιγοστό ούτως ή άλλως μισθό μας προβάλλοντας ξεκάθαρα την απέχθειά μας στις μορφές φασισμού. Ο φόβος φυλά τα έρμα, είμαστε όμως έρμα; Από φόβο μπορεί και να χορτάσαμε. Αν όμως τώρα δεν σπείρουμε την αμφιβολία, το όνειρο, τη φαντασία στους μαθητές, πότε θα το κάνουμε; Πολλές είναι οι μέρες που σκέφτομαι και ξανασκέφτομαι την ευθύνη που έχω απέναντι στα παιδιά, τις γενιές των επόμενων ενηλίκων που θα ψηφίζουν, αποφασίζουν, εναντιώνονται. Πότε πότε αποφασίζω να μη μιλήσω. Την ίδια όμως στιγμή ανοίγω το στόμα μου.

Η μέρα του Πολυτεχνείου έπρεπε πάντα να διαφέρει. Μια μέρα που , καθώς χρονικά είναι η πιο κοντινή στο σήμερα, μοιάζει να μην τελείωσε ποτέ. Η΄να επανέρχεται διαρκώς με τρόπους που δεν το φανταζόμασταν. Το ''Ψωμί - παιδεία - ελευθερία'' μοιάζει με αίτημα που δεν ικανοποιήθηκε και που σήμερα δε μιλά για το παρελθόν,αλλά για το παρόν και το μέλλον μας. Θα βρούμε το Πολυτεχνείο μέσα μας, γύρω μας, παντού και πάντα κι αυτό είναι μια προσωπική εκδίκηση της ίδιας της ιστορίας απέναντι σε αυτούς που αγνοούσαν το νόημα της. 

Κι αν μέχρι σήμερα οι γιορτές του σχολείου έμοιαζαν αναμνηστικές φωτογραφίες, η φετινή γιορτή μνήμης είναι πολιτική άποψη με μόνη και σαφή τοποθέτηση την Ελευθερία, την πνευματική και σωματική και τη διαφύλαξή της για τις επόμενες γενιές που τα τανκ καιροφυλακτούν να συναντήσουν στους δρόμους. Αν δεν υπήρχε η χθεσινή μέρα, θα έπρεπε να την εφεύρουμε.Μιλάμε λοιπόν για ιστορία ή ζούμε την ιστορία; Εγώ τάσσομαι υπέρ της δεύτερης θέσης και χαίρομαι που οι συνάδελφοι στο σχολείο μου είναι και σύμμαχοι. Και τολμούν να πουν τα αυτονόητα, αν υπάρχουν στις μέρες μας αυτονόητα.

Η πραγματοποίηση της φετινής γιορτής για τη μέρα του Πολυτεχνείου μου έδωσε μεγάλη χαρά. Όχι γιατί τη φέραμε στους διαμαρτυρόμενους γονείς , ούτε γιατί δεν υποκύψαμε στο φόβο μας.  Γιατί έκρυβε πολλή συγκίνηση, προβληματισμό και σκέψεις για το μετά και το τώρα. Με αυτό το τώρα μπορώ να πορεύομαι και να μην ντρέπομαι κοιτώντας τους μαθητές μου στα μάτια. Υπάρχουν τόσοι άλλοι λόγοι για να ντρεπόμαστε. Ας μην είναι τα παιδιά και η σχέση μας μαζί τους μέσα σ'αυτούς.

Σάββατο, 17 Νοεμβρίου 2012

τα ανήσυχα βράδια (8)

ανήσυχα γιατί όταν οι δρόμοι φλέγονται , να βρεις μιαν ησυχία είναι πιο δύσκολο. και ανοίγεις πόρτες, κι ανοίγεις πληγές κι αρχίζεις να ανοίγεις σκέψεις προς εκτόνωση. έρχεται ποτέ; είναι η επέτειος που όλα τα αναποδογυρίζει; φοράμε μια ροκ διάθεση απόψε σαββατόβραδο κι ακούμε : 

David Bowie - Space Oddity / Ryan Horne - Liars, Judges , Freaks & me / The troggs - Wild thing / Queen - I want to Break free / Ελένη Βιτάλη - Κιβωτός / Steppenwolf - Born to be wild / Bruce Springsteeng - Born to Run / Pink Floyd & Bee Gees mashup - Staying alive In the Wall / Linkin Park - The catalyst / The Boy - Κόψτε το χέρι / The Clash - Should i stay or Should i go / 13th Floor Elevators - You're gonna Miss me / Alicia Keys - Girl on Fire / Chromatics - I'm on fire / Kings of Leon - Sex on fire / Peter Gabriel - Games Without Frontiers / The Doors - Love me 2 times / The Cult - Painted on my Heart / Δημήτρης Καρράς - Παράνοια / Rory Gallagher - Shadow Play / Rolling Stones - Laugh, i nearly died  / Eric Clapton - Cocaine / Νατάσσα Μποφίλιου - Εν λευκώ / Patti Smith - April Fool / The clash - London Calling / Smashing Pumpkins - Disarm / Active member - Το δέντρο / Genesis - Land of Confusing / The Beatles - Good night .

το επόμενο ραντεβού είναι ήδη πιο κοντά / Σάββατο 24/11
sUrE aBoUt nOw / cLipARyrAdio.Gr / 18.00 - 20. 00