Τετάρτη, 20 Οκτωβρίου 2010

Τα τόξα τα ουράνια

Βροχή αυτές τις μέρες είδαμε 
και απορήσαμε
στην πόση υγρασία αντέχει το κορμί ακόμα
λίγο προτού βλαστήσει
αν βρεθεί καθόλου σπόρος μέσα μας αντάξιος .
Δρόμοι που έγιναν ποτάμια 
και βάρκες που έφτασαν στα σκαλιά του σπιτιού 
να μας πάρουν μαζί τους 
στο κάπου 
- που το κάπου το λες και πουθενά- 
κι εμείς γυρεύοντας το κουπί 
κρυμμένο μεταξύ ανελκυστήρα και ισόβιων δεσμών...
Εσύ σβήνεις τα μηχανήματα , 
τα ραδιόφωνα και τους απορροφητήρες και η βροχή κτυπάει τζάμια
στέγες και υδροροές
γλιστράει από τη χαραμάδα της εισόδου και σε αγγίζει 
από τα δάκτυλα των γυμνών ποδιών σου
μέχρι την ξερή κοιλάδα του λαιμού σου.
Απορροφά.
Πλημμυρίζει.Αρχίζει και τελειώνει. 
Και ύστερα στεγνώνει. 
Τη βροχή
τη ρούφηξε η τσιμεντένια γη 
και βγήκαν τα σαλιγκάρια να πιουν ότι περίσσεψε...
ότι δεν ήπιαμε εμείς κι ότι δεν μας ξεδίψασε.
Τρέχεις στο μπαλκόνι με την ελπίδα να είναι εκεί. 
Κοιτάς και το βρίσκεις .
Εκεί. Πέρα από τη θλίψη που κουβαλάς 
το χρόνο που δεν σου αρκεί
τα πρόσωπα που λαχταράς 
και όσα δεν τολμάς να αγγίξεις. 
Ένα τόξο ουράνιο 
να το πιάσεις ,να το δεις, να το εκτοξεύεις
και να το φας 
να πλημμυρίσει και το μέσα σου από χρώμα
να βρέχει και να λάμπεις.



από το μπαλκόνι όλα τα ουράνια τόξα που φωτογράφησα ( ικανά να μοιραστούν λίγο απ'το χρώμα τους )

4 σχόλια:

ART-TRAVELLER είπε...

Kαλημέρα φίλε Μάριε , χαίρομαι που η φθινοπωρινή βροχή σε επνέει και σε ξαναφέρνει πάλι κοντά μας . Τα γράμματα και οι λέξεις σου μας καθηλώνουν σαν τα χρώματα του ουράνιου τόξου μετά από μια δυνατή βροχή !!!

Takis X είπε...

Ωραία ηταν η βροχή τελικά...Και γω που την φοβόμουν..

karkinos7 είπε...

Πολύ όμορφη Φωτογραφία!!!
Την Καλησπέρα μου!!!

Dust in the wind (Σκόνη στον άνεμο) είπε...

Κάθε φορά η γραφή σου καταφέρνει και με ταξιδεύει..γεμίζοντάς με ανάμικτα συναισθήματα αισιοδοξίας και θλίψης ...
Χαίρομαι που σε γνώρισα ..νάσαι πάντα καλά!!