Δευτέρα, 9 Ιουνίου 2014

Παράθυρο

Ένα παράθυρο ανοικτό
Κι απέναντι του ένα δεύτερο
Απ’ το πρωί
Από βραδύς
Από δεν ξέρει κανείς πότε
Συνωμοτούν
Και ανταλλάσουν μυστικά
Ματιές κι αινίγματα
Μιλούν για όταν σφαλιστούν
Όταν πεθάνουν οι ιδιοκτήτες τους
Όταν τους αποχωριστούν μια δια παντός
Και κάνουν τότε τη ζωή τους
Δίχως τα χέρια που τα πασπατεύουν
Δίχως πνοές που τα θολώνουν
Τριξίματα,
Πλυσίματα,
Σπασίματα.
Τότε θα είναι ελεύθερα
Να δείχνουν ό,τι θέλουν
Όποτε θέλουν
Και σε όποιον εκείνα θέλουν.
Σκέψου να τα προλάβει ο παλιατζής
Πόσα παράθυρα θα συναντήσουν να έχουν σπάσει τα δεσμά τους.


2 σχόλια:

ART-TRAVELLER είπε...

Πολύ ωραίο Μάριε !!!
Καλημέρα και καλή εβδομάδα !!!

Ξενικός είπε...

πρωτότυπο σκεπτικό, αναπάντεχο τέλος.
Ξενικός