Σάββατο, 28 Ιουνίου 2014

διαφανεύω

ξυπνάμε και κοιμόμαστε
ξυπνάμε και θυμόμαστε
βάλε μου καφέ -  έχει στο ψυγείο φαγητό περισσέψει
έχει στην καρδιά μου αγάπη σωθεί 
θα σου βάλω λίγο παραπάνω, έχεις αδυνατίσει
να μου βάλεις λίγο παραπάνω, φρόντισέ με.
θα είμαι αυτό που έχεις ανάγκη
θα είσαι αυτό που έχω κατά νου.
έτσι πηγαίνουν οι ζωές μας, 
αλληλοβαστάζοντας η μία την άλλη.
στις ανηφόρες μπροστά βγάζουμε τα γυαλιά μας
κοιτάμε τον ήλιο και του ζητάμε να μας γεράσει
να μας σπάσει το δέρμα 
να μας ξεθωριάσει
έτσι μπορούμε να βλέπουμε καλύτερα
ο ένας μέσα στον άλλον
διάφανοι
και να πιστέψουμε ίσως ο ένας στον άλλο
ένα βράδυ σαν κι αυτό 
που θα το θυμόμαστε μεγαλώνοντας κι άλλο
μπροστά στον ήλιο
''θυμάσαι τότε που σε πίστεψα;''
''θυμάσαι τότε που με πίστεψες;''
θα θυμόμαστε
και μπροστά μας μονάχα ένας γκρεμός από χρόνια.

ακόμα κι αν αργήσει το ξημέρωμα
άσε με να σε αγαπώ όπως ξέρω.
διαφανεύω κι εγώ, αλλά δε με πειράζει.
εσύ με βλέπεις. 


6 σχόλια:

mahler76 είπε...

In love, or just being poetic?

Ιδανικά και τα 2?

Ξενικός είπε...

στίχοι πολύ μελωδικοί, ειδικά το πρώτο ήμισυ.
Ξενικός

ART-TRAVELLER είπε...

Πραγματικά υπέροχοι στίχοι, μπράβο φίλε Μάριε, καλή εβδομάδα και καλή συνέχεια !!!

marios104 είπε...

ο έρωτας είναι για να ρωτάς. αν τον έχεις ή αν σ ' έχει. ας πούμε με έχει. δροσερές Καλημέρες !

marios104 είπε...

Ευχαριστώ πολύ! Καλή συνέχεια στις καλοκαιρινές περιπλανησεις σου . Με έρωτα.

marios104 είπε...

Ευχαριστώ πολύ φίλε μου! Καλή συνέχεια στις καλοκαιρινές σου πινελιές. Δροσιά και χρώμα.