Παρασκευή, 17 Δεκεμβρίου 2010

το μηδέν

αλλάζουν οι μορφές κι υποκρινόμαστε
πως τις γνωρίζουμε στ'αλήθεια είναι ψέμα,
σαν ένα βλέμμα αντικρίσει ένα άλλο
βλέπεις το όνειρο που νόμιζες μεγάλο
να συρρικνώνεται
να συμπυκνώνεται
χωρίς ποτέ να εκτονώνεται ή να διαφέρει
- είναι εξίσου ελκυστικό το να μη μοιάζεις
με το να βρεις κάποτε κάποιον που να μοιάζεις -
να σε συμφέρει η διατύπωση είναι πρόβλημα
είναι σαν γρίφος που δε λύνεται ο κόσμος
μια ακαθόριστη του γεύση δοκιμάζεις
μα δεν τρομάζεις
ούτε πορεία να αλλάξεις έχεις νόημα
είναι σαν δυόσμος μυρωδιά που σε μεθάει
και το μεθύσι του σε κάνει να ξεχνιέσαι
να απαρνιέσαι  και να γελιέσαι
ότι του έρωτα τα φρούτα βρίσκεις ώριμα
κι όχι στο σάπιο χρώμα τώρα βουτηγμένα.

5 σχόλια:

ART-TRAVELLER είπε...

Πολύ ενδιαφέρον !!!
Καλή σου μέρα Μάριε μου και καλό Σαββατοκύριακο να έχεις !!!

Sweet truth! είπε...

Εκείνες οι μορφές όντως γεννούν πολλά ερωτήματα...
εσύ πως τις βλέπεις αλήθεια;
μικρές; μεγάλες;
ή έπεσε το βλέμμα σου εκείνη την ώρα που αλλάζουν μορφή;

Τα φιλιά μου

ασωτος γιος είπε...

ωραιο κειμενο ...και μαρεσει και το τραγουδι στη σελιδα σου
την καλησπερα μου

ART-TRAVELLER είπε...

ΕΥΧΟΜΑΙ KΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ !!!
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΚΑΙ ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΑ

Leviathan είπε...

Καλά Χριστούγεννα με υγεία και χαρά σε σένα και τους δικούς σου!! Χρόνια πολλά! Να περάσεις υπέροχα τις γιορτινές μέρες! Φιλάκια πολλά! :)