Τετάρτη, 10 Οκτωβρίου 2012

η μπαλάντα του τίποτα

μαζεύουμε μαδέρια. όσο πιο μακριά, πιο χοντρά, πιο επεξεργασμένα, πιο ανεκτικά. και πρόκες και δοκούς και στεγανωτικά και λέμβους και σωσίβια και καημούς. μαζεύουμε.
μαζεύουμε αστέρια . όσο πιο μακριά, πιο φωτεινά, πιο ανεπεξέργαστα, πιο ορεκτικά. μαζεύουμε και χέρια να τα ελπίζουν, να τα θέλουν , να τους λείπουν. και σκέψεις, όσο πιο αδιάβροχες, πιο καλόβολες, πιο μεταδοτικές. 
ανάγκη είναι να συνεργαστώ. με μένα. να γίνω κι εγώ πιο ανεκτικός, πιο στεγανωτικός, πιο αδιάβροχος και μεταδοτικός. ξαπλώνω πάνω σε ένα μαδέρι, κινώ χέρια νευρόσπαστα, νιώθω τίποτα δε με πάει παρακάτω. τα βάζω με τον εαυτό μου όταν αυτός βουλιάζει, γιατί νιώθω στα πόδια μου βαρίδια κι ο μόνος τρόπος είναι να μην έχω πόδια, άρα να τα κόψω, άρα μια επιπλέον αναπηρία, να κολυμπώ μόνο με το κεφάλι, πότε αριστερά και πότε δεξιά, τα μάτια μου να γίνουν λέπια, να γίνει δέρμα το κορμί μου όλο φολίδες , το στόμα μου νερό να μαζεύει και να το φτύνει το σώμα, μια σωτηρία δίχως πόδια και δίχως παράπονα. από χέρια σε χέρια να μεταφέρομαι και λόγο στο πού θα πάω να μην έχω. ενώ τώρα έχω. γελάω. 
ανάγκη είναι να μην έχω αυταπάτες. ότι μου δίνεται η ευθύνη να αποφασίσω. το πού θα μείνω. το πώς θα μείνω. το αν θα κτίσω, αγοράσω ή γκρεμίσω. αν πολλαπλασιαστώ ή αν διαιρεθώ. να μη νιώθω αριθμός δεκαδικός. ακέραια σώματα με δεκαδική ουρά ονείρων. να κάνω την υπέρβαση στη δεκάδα. να μη μαζεύω μόνο κρατούμενα. να μη ζω με χρωστούμενα. άλλων. που εγώ δεν έχω τσέπες, δεν έχω σύστημα μέτρησης που να με εξυψώνει, δεν έχω σύστημα αξιών, δεν έχω πρότυπα, υπάρχει μόνο πάτος και βυθός για τους εθνάρχες, τους ευεργέτες, τους προπάτορες. μαζεύουμε ουτοπίες όπως μαζεύαμε κάποτε άμμο σε κουβαδάκια. θα με βοηθήσεις να χτίσω την ουτοπία μου, να σκάψω και μέσα να μπω; να με σκεπάσεις φαντασία και να αφήσεις το νερό να με ξεθάψει;χτίζω ένα πύργο και τον λέω αναπνοή, τάχα στο κάστρο μέσα μόνο αναπνέουμε κι έρχεται πόδι άγνωστο κι αυτό το κάστρο το πατά και μένει κάτω απ'το παπούτσι του ο κόπος μου κι η άμμος μου. μια πολεμίστρα ανταλλαγή για τη δική μου την ψευδαίσθηση . ότι είμαστε ζεύγη αρκετά για να ανεβάσουμε την μπουκαπόρτα του πλοίου και να σαλπάρουμε. ότι ξέρουμε να χειριστούμε κουπιά και ψεύδη , ίσα να μας κρατήσουν σε άλλη ακτή.
μαζεύουμε αντοχές, από τα σκουπίδια των άλλων , από τα δάκρυα που δε βγήκαν ποτέ στην επιφάνεια, τις αγκαλιές που δε δόθηκαν ποτέ κι όμως ήθελαν τόσο να εννοούνται, από κουβέντες που δεν ειπώθηκαν, από πληγές που δεν επουλώθηκαν. γύρω μου χιλιάδες κομμάτια και χάνω κι εγώ τη διορατικότητα να καταλάβω με τι καρφιά μπορούν να μείνουν ενωμένα , να μη σκορπίσουν κι αυτά.
γυρίζω, μεγαλώνω ,δεν εστιάζω. 
μαζεύουμε μαδέρια. όσο πιο πολλά, τόσο καθυστερούμε. και μπαίνουν τα νερά. και μουλιάζουν οι ζωές μας και αλάτι πιάνουν τα κόκαλα και τα αστέρια που μαζεύαμε με τόση ξοδεμένη φαντασία σκουριάζουν και λάμψη δεν έχουν ούτε στα δυο αν τα κόψεις, , μια δύσκαμπτη καθημερινότητα για μια κιβωτό που δε χτίζεται ποτέ. κι οι ζωγραφιές που ετοίμαζα για να στολίσω τους τέσσερις τοίχους, μουτζουρωμένες επιπλέουν στον αχέροντά τους κι έρχονται και συσσωρεύονται οι λέοντες, οι καμηλοπαρδάλεις και οι ρινόκεροι και μας κοιτούν στα μάτια, κι εγώ να κάνω τον ανήξερο, να λέω δεν έχω μάτια έχω λέπια, γιατί να πρέπει η ζωή μου στην αλληγορία να δώσει τη θέση, γιατί να έχω τόση άμμο στα χέρια μου κολλημένη, γιατί να υπάρχει τόση καθυστέρηση στο κτίσιμο, γιατί μαζεύουμε όταν θα έπρεπε όλα να τα πετάξουμε, γιατί να μπαίνει το νερό σε τόση ερημιά; 

6 σχόλια:

Leviathan είπε...

Γιατί φοβόμαστε την αλλαγή, δισταζουμε να ορθωσουμε ανάστημα, διαλεγουμε να συμβιβαζομαστε συνεχώς...θελουμε να νομίζουμε πως ζούμε...

Καλησπέρα!

ART-TRAVELLER είπε...

Μπράβο Μάριε , απλά υποκλίνομαι και εύχομαι καλή δύναμη και συνέχεια !!!
Καλημέρα !!!

marios104 είπε...

@ Leviathan : όταν αυτό το θέατρο σκιών τελειώσει, δε θα χει μείνει ούτε το σκηνικό. σε ευχαριστώ άλλη μια φορά για το πέρασμα :)

marios104 είπε...

@ art - traveller : καλή δύναμη σε όλους που τραβούν το κουπί και η βάρκα μένει στη θέση της. σε ευχαριστώ φίλε μου :)

Xenoudis - Ξενούδης είπε...

Ανάγκη για δημιουργία. Ωραίο!
Ξενούδης

marios104 είπε...

@ Xenoudis - Ξενούδης : Ανάγκη . Με Α κεφαλαίο! Σε ευχαριστώ!