Δευτέρα, 17 Μαΐου 2010

Λόγια επιτραπέζια


Όσο θυμάμαι ο εαυτός μου είχε πρόβλημα με τις λέξεις. Ποτέ δεν έβρισκε τις σωστές για να εκφράσει αυτό που ήθελε, είτε αυτό ήταν πόνος, είτε θυμός, είτε οργή, είτε χαρά, σε βαθμό να αμφισβητεί αν το θέλει πραγματικά.  Άπειρες φορές επέστρεφε στο σπίτι σκεπτόμενος απαντήσεις που θα μπορούσε να είχε δώσει σε πρόσωπα που κακώς άφηνε να πιστεύουν πως τον αποστόμωναν.
Αποστομώνω : δίνω την απάντηση που δε θα ήθελα να ακούσω και τρέχω να χαρώ βλακωδώς τη νίκη μου.
Αυτό το συνήθειο άργησε πολύ να τον εγκαταλείψει.Οι αφορμές δεν έπαψαν αλλά εκείνος δεν είχε πια το χρόνο και τη διάθεση να απαντήσει. ( Μιλώ για μένα σε τρίτο ενικό πρόσωπο γιατί με εγκατέλειψα κι εγώ κάποια στιγμή μαζί με άλλες αρκετές δυσάρεστες συνήθειές μου.) 
Μεγαλώνοντας βρήκα τον τρόπο να θυμώσω με μένα. 
Θυμός : Άρνηση να συμβιβαστείς με τα μέσα και τα έξω λάθη.
Να θυμώσω τόσο όσο χρειάζεται για να μάθω να δειπνώ μαζί με τις λέξεις προτού τις αποβάλλω. Κάθε μου λέξη θα έπρεπε να είναι ένα γεύμα που δοκιμάζεις εσύ αυτό που μαγειρεύεις προτού το σερβίρεις. Σίγουρα στην αλμύρα του και στη θερμοκρασία χωράει πάντοτε βελτίωση. Κι ας έρθει η απάντηση σαν κρύο πιάτο, είναι ανάγκη να μου να βγει στο αλάτι πρέπουσα.
Γεύμα : η ικανότητα προσφοράς τροφής , πνευματικής ή υλικής σε αχόρταγα μυαλά και στόματα που θα ζητήσουν κι άλλο για να επιβιώσουν.
Έμαθα λοιπόν να παίζω μ' αυτές και μόνο παίζοντας με τις λέξεις κατορθώνεις πολλά. Να τις αποδυναμώνεις και να τις αφήνεις στο στόμα σου να υγραίνονται προτού γλιστρήσουν από τα χείλη σου. Έτσι θα ακουστούν περισσότερο μαλακές, γιατί σκληρή κουβέντα δεν έχεις λόγο να πεις. Έχεις το βλέμμα να πεις τα άλλα, τα σκληρά και ανελέητα.
Όσος καιρός όμως περνάει τόσο βρίσκομαι πελαγωμένος σε ένα ταμπλό με αναρίθμητα λύματα , όλα φραστικά - άλλοτε ξεκάθαρα κι άλλοτε περιφραστικά και πρέπει να μαζέψω τα γράμματα ένα προς ένα για να βρω τη σωστή διατύπωση. Όσο περισσότερα τα γράμματα, τόσο πιο δύσκολα σκέφτεσαι τον καλύτερό τους συνδυασμό . 
Πελαγωμένος : Μετοχή βρεγμένη και ανήμπορη να σου απλώσει το χέρι, όταν εσύ είσαι και μπλεγμένος, βουτηγμένος , ενίοτε και καραβοτσακισμένος.
Το είπα και πριν , δυσκολεύομαι από παιδί να το πετύχω αυτό το γράμμα, το αρχικό. (Συνειρμικά το ''π'' το έχω στο νου μου για παιχνίδι . Αυτό το ''μ'' θυμίζει πάντα το όνομά μου και τη μοίρα, ενώ το ''δ'' λίγο από δόλιος και ατυχής και λίγο δό-λιος και πονηρός μου φέρνει.) Αυτό που θα μου δώσει ένα σπρώξιμο για να λυθεί η γλώσσα και όλα τα υπόλοιπα να τρέξουν προς τα έξω να ελευθερωθούν. 
Αλλά η δυσκολία μου είναι τέτοια που την κοιτάζω και γελώ. Ζώντας βλέπω τις στιγμές που τα γράμματα πηδούν από το στόμα μου και πέφτουν, όχι πλέον στον γκρεμό αλλά στα αυτιά των παρευρισκόμενων, να πληθαίνουν. Άλλοτε άτσαλα, άλλοτε περίτεχνα. Η προσπάθειά μου μετράει, έτσι πιστεύω. Ότι έτσι μπορώ να πάρω νέα γράμματα από το σακουλάκι και να ζήσω και σε νέους χρόνους τη χαρά να κλίνω το παρόν και το μέλλον μου με λόγια . Και με έργα. 
Μέλλον : αυτό που όλοι συζητούμε, χωρίς να ξέρουμε ούτε σε ποιον ανήκει, ούτε σε ποιον θα φτάσει και σε ποιον θα περισσέψει. Ένα Μ κεφαλαίο. Το δικό μου.

11 σχόλια:

Steve Finnell είπε...

you are invited to follw my blog

Ego mei mihi me (a) me είπε...

Πολύ όμορφο κείμενο :D

marios104 είπε...

Σε ευχαριστώ Ego mei mihi me (a) me , χαίρομαι που σε έφερε ο δρόμος σου κατά δω.

ΦΛΕΓΟΜΕΝΟΣ είπε...

δυσκολο να γράψεις κείμενο με πολλούς ορισμούς

εκτείθεσαι


παρόλα αυτά τα κατάφερες

ειδικά με το θέμα του θυμού και της αποστόμωσης.

έχει πολύ καιρό νομίζω να αποστομώσω κάποιον, το έκανα επι καιρώ εφηβείας

aswtosgios είπε...

ωραιο κειμενο, αληθεια σταζει

karkinos7 είπε...

Ένα ''Μ'' κεφαλαίο για εσένα.να το φτιάξεις όπως θέλεις,δύσκολο!
Εγώ το παράτησα!
Αλλά το εύχομαι για εσάς!
Την Καλησπέρα μου!

marios104 είπε...

@ ΦΛΕΓΟΜΕΝΟΣ : δεν καταλαβαίνω αυτή την έκθεση, παρά μόνο την έκθεση ιδεών καθότι εργάζομαι και στην εκπαίδευση. ελπίζω να τα καταφέρνω . σε ευχαριστώ!
@ aswtosgios : σε ευχαριστώ, είναι όντως μια αλήθεια που χωρίς να το έχω σκοπό κατέγραψα
@ karkinos7 : φίλε μου, πολλές φορές τα παρατώ και ξεκινώ απ'την αρχή, είναι κι αυτό κομμάτι του παιχνιδιού.
Καλησπέρα σε όλους!

ART-TRAVELLER είπε...

Πραγματικά σπουδαία η σημερινή ανάρτησή σου !!! Ευχαριστούμε που μας κάνεις συμπαίχτες στα επιτραπέζια παιχνίδια σου και με αυτό τον τρόπο ακονίζεται λιγάκι και το δικό μας μυαλό ... Καλό σου βράδυ φίλε Μάριε...

marios104 είπε...

@ ART-TRAVELLER είσαι πια μόνιμος θαμώνας και νομίζω καταλαβαίνεις αρκετά από το πώς σκέφτομαι... όλα είναι ένα παιχνίδι κι όλα είναι σοβαρά. Ευχαριστώ!

"Αισθηματική ηλικία" είπε...

μονο οταν σε δυσκολευουν οι λέξεις
μονο τοτε αξιζει να μιλας
καπου μακρια αφηνεις προσεκτικα τις ευκολίες
και βουτάς

αυτο που λενε οι αλλοι
επικοινωνία
δεν ειναι παρα η επαρση του "ξερω"
ενω αυτη η κρυπτική σχεδόν γραφή
απελευθερώνει τα συναισθηματά μου
κι αφήνω το ενστικτο
να σε ονομάσει
συγγενή

θερμα σ' ευχαριστώ
θερμά

marios104 είπε...

@ "Αισθηματική ηλικία" εγώ θερμά ευχαριστώ για τις πολλές μικρές ανάσες.